Marcel (24) verloor de liefde van zijn leven
Voor Marcel (24) was Jasper de liefde van zijn leven. Ze droomden van een toekomst samen, maar in Oeganda moesten ze hun liefde verborgen houden. In 2019 verloor Marcel Jasper aan de gevolgen van aids. Sindsdien leeft hij niet alleen met het verdriet om zijn partner, maar ook met de dagelijkse angst en uitsluiting die hij als homoseksuele man ervaart.
Marcel ontmoette Jasper in 2017. “Het was een geweldig persoon. Hij was zo lief, sociaal en creatief.” Drie maanden nadat ze elkaar leerden kennen, vertelde Jasper dat hij leefde met hiv. Marcel schrok. “Allereerst was ik enorm gechoqueerd. Jasper zag er zo gezond uit. Hoe kon hij hiv hebben? En ik was bang om ook geïnfecteerd te raken.”
Met hulp van een arts leerden ze hoe ze veilig samen konden leven. Jasper gebruikte hiv-remmers om het virus te onderdrukken en Marcel nam PrEP om de kans op infectie te verkleinen.
Ruim anderhalf jaar ging het goed. Ze waren gelukkig samen en maakten plannen voor de toekomst. “Jasper wilde altijd aan iedereen laten zien hoeveel hij van me hield. Op een feestje vroeg hij mij, ten overstaan van al onze vrienden, ten huwelijk. Ik zei natuurlijk ja.” Maar in Oeganda konden ze hun liefde niet openlijk vieren. Door de strenge anti-homowetgeving moesten ze hun relatie verborgen houden.
De impact van stigma en uitsluiting
Het leven als homoseksuele man in Oeganda had grote invloed op Marcel en Jasper. “Dat we voor de buitenwereld geen stel konden zijn, maar altijd onze identiteit moesten verbergen. Dat doet iets met je.”
Volgens Marcel is de situatie voor de lhbt+-community de afgelopen jaren verder verslechterd. Sinds de invoering van strengere anti-homowetgeving in 2023 is de angst toegenomen. Ook toegang tot gezondheidszorg staat onder druk. “Als ik naar het ziekenhuis ga, moet ik mijn seksualiteit verbergen. En als ze toch erachter komen dat ik homoseksueel ben, beginnen de artsen meestal met elkaar hierover te roddelen en me soms zelfs belachelijk te maken en uit te lachen.”
Marcel maakte dit zelf mee toen hij medische hulp zocht. “Ik voelde me zo vernederd en vertrok uiteindelijk zonder enige behandeling of medicatie.”
De dag dat Marcel Jasper verloor
Ondanks hun liefde en de zorg die ze voor elkaar hadden, werd Jasper steeds zieker. Eind 2018 verbleef Marcel voor zijn werk twee maanden in een andere stad. Ze hielden dagelijks contact en Jasper vertelde steeds dat het goed met hem ging. Maar toen Marcel terugkwam, schrok hij. Jasper was enorm vermagerd. Ook hoestte hij heel erg.
In een kliniek voor de lhbt+-community bleek dat Jasper naast hiv ook tuberculose had. Marcel stopte tijdelijk met werken om voor hem te zorgen. “Sommige dagen ging het heel slecht met hem. Dan hoestte hij de longen uit zijn lijf. Hem zo horen hoesten, brak mijn hart.”
Op een ochtend werd Marcel wakker en voelde hij dat Jasper koud aanvoelde. Jasper was overleden in zijn slaap. Hij was pas 21 jaar oud.
Hij was de liefde van mijn leven. Aids heeft hem van me weggerukt. Het voelt nog altijd als de dag van gister. En ik ben er nog altijd even kapot van.
“Mijn leven bestaat enkel nog uit overleven”
De dood van Jasper heeft Marcel nooit losgelaten. Tegelijkertijd werd zijn eigen leven steeds moeilijker. Acht maanden geleden verloor hij ook zijn baan nadat een collega ontdekte dat hij homoseksueel is. “Ik werkte daar ruim zes jaar en had het geld nodig om mijn huur te betalen en eten te kopen. Hoe ga ik nu overleven?”
Toch blijft hij hopen op verandering. Marcel wil dat mensen die leven met hiv en mensen uit de lhbt+-community toegang krijgen tot zorg zonder angst, schaamte of discriminatie.
