Op weg naar een wereld zonder aids

Afscheid na 10 jaar aidsbestrijding

Na 10 jaar aan het roer nam Louise van Deth afgelopen december afscheid als directeur van Aidsfonds. Drie vragen aan de bevlogen aidsbestrijder.  

28 december 2018

Waar kijk je met de meeste trots op terug?

Louise: “Er zijn veel dingen waar ik trots op ben. Maar als ik er één moet noemen, is dat ons project in Swaziland. Voor mij hét voorbeeld dat we echt verschil kunnen maken. Dat het werk wat we doen geen druppel op een gloeiende plaat is. We hadden in 2010 een droom: in Swaziland het aantal nieuwe hiv-infecties drastisch verminderen. En dat is gelukt, mede dankzij financiering door het droomfonds van de Postcode Loterij.  De afgelopen 5 jaar is het aantal nieuwe hiv-infecties in het land met bijna de helft gedaald! Fantastisch. Dit project is ook een perfect voorbeeld van de manier waarop we werken: zorg dat je de beste partners bij elkaar brengt met wie je grootse dingen kunt doen.”

Waarvan denk je: ik had het graag anders gezien?

“Zo’n vijf jaar geleden begon de internationale gemeenschap te praten over een mogelijk einde van aids. We hebben toen afgesproken: in 2030 kan aids onder controle zijn. Om daar te komen moeten  we in 2020 op een bepaald niveau zijn. Dat gaan we echter niet halen. En omdat we het over het einde van aids hadden, denken veel mensen nu dat het probleem wel opgelost is. Dat is niet zo. Ja, er is veel bereikt. Van de 37 miljoen mensen met hiv zijn er 20 miljoen op behandeling. Dat is gigantisch! Maar 17 miljoen mensen krijgen dus géén medicijnen, en veel van hen weten niet eens dat ze hiv hebben. Voor veel mensen, ook in Nederland, is aids niet urgent meer. Als de mensen op straat denken dat hiv geen probleem meer is, dan schrijft de pers er niet meer over,  is de politiek niet meer geïnteresseerd en is er uiteindelijk ook geen geld meer. Je ziet dat in landen als Rusland en Indonesië, waar conservatisme toeneemt. Daar maak ik me grote zorgen over.”

 

Hoe zie je de toekomst van de aidsbestrijding?

“Waar nu veel over gesproken wordt, is Universal Health Coverage. Dat betekent dat er in alle landen in de wereld goede medische zorg is voor iedereen. Dat wil natuurlijk iedereen, ook voor mensen met hiv of aids. Maar daar zit meteen het probleem. Want er worden in veel landen juist mensen uitgesloten van die goede zorg. Het is dus belangrijk dat die groepen - of dat nu homomannen of jongeren zijn –goede voorzieningen krijgen. Want juist zij hebben meer kans om hiv op te lopen. Aidsbestrijding en mensenrechten gaan hand in hand. Hiv en aids zijn een medisch en ook een sociaal probleem. Op de vraag hoe ze het homohuwelijk voor elkaar hadden gekregen, antwoordde een minister van Malta onlangs: ’These things don’t happen by accident. They happen by design”.  En als ik één ding heb geleerd in dit werk is dat dingen niet bij toeval gebeuren, maar omdat je er met elkaar en zorgvuldig een plan voor hebt gemaakt. Dan kun je echt grootse dingen voor elkaar krijgen.”

Aidsfonds gebruikt cookies om het bezoek (geanonimiseerd) te analyseren om verbeteringen aan te brengen. Indien je hiermee akkoord bent, hoef je je voorkeuren niet te wijzigen. Meer informatie